Waarom voelt het alsof ik altijd rekening moet houden met anderen?

Rekening houden met anderen voelt niet als een keuze? Het voelt als een verplichting en iets dat er gewoon is. Eigenlijk voelt het als een wet die jij niet hebt geschreven en toch altijd volgt.

En dat moeten, daar word je moe van, want lijkt alsof het nooit stopt. Er is altijd iemand om rekening mee te houden. Er is altijd de vraag: maar wat vindt de ander ervan?

Ik ben Dagmar Halfhide, systemisch begeleider. In dit artikel leg ik je uit waarom rekening houden met anderen voor jou als een verplichting voelt en wat die overtuiging je vertelt.

Het verschil tussen rekening houden als keuze en als verplichting

Rekening houden met iemand als keuze voelt licht. Je besluit bewust om iets te doen voor een ander. En dat voelt goed. Het is jouw keuze. Als rekening houden met anderen moet, dan voelt het zwaar. Je houdt rekening met anderen nog voor je erover hebt nagedacht. Het stuurt je gedachten, je woorden, je keuzes. En je kunt het niet uitzetten.

Dat verschil bepaalt hoeveel vrijheid je hebt. Een keuze kun je maken of laten. Een verplichting volg je altijd.

Waar het moeten bij rekening houden vandaan komt

Het gevoel dat je rekening moet houden met anderen dat is geen persoonlijkheidskenmerk van jou. Het is een overlevingsstrategie die een interne wet is geworden.

Als je vroeger als kind in het gezin waarin je bent opgegroeid geen rekening hield met anderen dan had dat consequenties. Misschien veranderde dan de sfeer thuis. Werd een van je ouders boos. Zag je de teleurstelliende blik van je vader. Of was er spanning, kreeg je straf of werd je buiten gesloten. Nu je volwassen bent, zijn de consequenties er meestan niet. Toch is de ongescrheven wet waar jij je nog steeds onbewust aan houdt gebleven. En houd je nog steeds rekening met anderen nu je volwassen bent omdat het moet.

→ Lees ook: Jezelf verliezen in relaties: waarom je ongemerkt een marionet werd

Betekent dit dat ik nooit meer rekening hoef te houden met anderen?

Nee. Rekening houden met anderen is waardevol. Het gaat erom dat je het bewust doet. Dat het een keuze is van jou, geen automatische verplichting. Het verschil tussen kiezen en moeten maakt alles uit.

Hoe stop ik het gevoel dat ik rekening moet houden?

Door het te leren zien. Elke keer dat je merkt dat je rekening houdt uit gewoonte in plaats van uit een bewuste keuze, zet je een stap uit het oude patroon. Je wordt je bewust van wat je automatisch doet.

Dat bewustzijn verandert niet direct je gedrag, maar het geeft je wel een keuze. En juist daar begint de verandering, op het moment dat je merkt dat rekening houden niet vanzelfsprekend hoeft te zijn, maar iets is waar je zelf over mag beslissen.

Wat als de mensen om me heen verwachten dat ik rekening houd?

Dan is dat een verwachting van hen. Jij bent niet verplicht om aan elke verwachting te voldoen.

Veel vrouwen die ik begeleid voelen zich verantwoordelijk voor het voldoen aan de verwachtingen van anderen over. Terwijl een verwachting van iemand anders geen opdracht voor jou is. Sterker nog je hoeft er helemaal niks mee te doen.

Sta daarom even stil bij de vraag wat jij eigenlijk wilt.

Wat wil ik eigenlijk?

En het antwoord daarop helpt je bepalen of je rekening wilt houden met de ander of dat je kiest voor wat je zelf graag wilt doen.

→ Lees ook: Waarom pas ik me altijd aan, zelfs als ik dat niet wil?

Het verschil tussen alert zijn uit zorg en alert zijn uit overleving

Soms let je op de ander omdat je om die persoon geeft. Je bent benieuwd hoe het met iemand gaat, zodat je daar rekenig mee kan houden.

Dat is iets anders dan steeds opletten en alert zijn, omdat je wilt voorkomen dat iemand teleurgesteld, boos of gekwetst wordt. Dan ben je niet alleen bezig met de ander, maar ook met wat kan gebeuren als je niet oplet. Dus houd je anderen steeds in de gaten om te bepalen wat jij moet doen.

Dat is wat ik bedoel met alert zijn vanuit overlevering. Er is helemaal geen direct gevaar, maar je hebt geleerd dat het veiliger voelt om vooruit te kijken, aan te voelen en je aan te passen.

Wat vroeger toen je kind was nodig was, kan later in je volwassen leven een gewoonte geworden die je veel energie kost en waar je vanaf wilt komen.

Wat als je denkt: het is toch gewoon beleefd?

Beleefd zijn is sociaal gezien waardevol. Beleefd zijn is een keuze die je bewust maakt. Het moeten dat jij voelt is een verplichting geen keuze. Dat is iets anders.

Nog een gedachte: 'Iedereen houdt toch rekening met anderen.' Niet iedereen ervaart het als een wet. Niet iedereen is uitgeput van deals maar alert zijn. Als jij dat wel bent, is er meer aan de hand en mag je dat gaan onderzoeken.

→ Lees ook: Waarom voel ik me verantwoordelijk voor de sfeer in mijn relatie?

Wat er verandert als je de wet leert zien

Stel jezelf de vraag:

Doe ik dit omdat ik het wil of omdat ik het moet?

Het antwoord op die vraag laat je zien wanneer je een keuze maakt en wanneer de wet spreekt. En je dus rekening houdt omdat je ooit hebt geleerd dat dat moet.

Rekening houden werd een ongeschreven regel

Rekening houden met anderen voelt als een verplichting omdat het ooit nodig was. In een gezin waar de sfeer bepalend was. Waar rekening houden verbinding garandeerde. Je bent nu geen kind meer. Je hebt je eigen leven opgebouwd. Toch volg je die ongeschreven regel nog steeds, zonder je af te vragen of het rekening houden met anderen omdat het moet, nog steeds bij je past.

Daarom is het de moeite waard om jezelf af te vragen of je hier nog rekening mee wilt houden. Of je een regel wilt blijven volgen die ooit is ontstaan, maar die je nooit meer ter discussie hebt gesteld

Wil je ontdekken hoe dit bij jou werkt?

Plan een gratis kennismakingsgesprek.

→ Plan jouw gratis kennismakingsgesprek

Kort samengevat: altijd rekening houden als verplichting

Het gevoel dat je altijd rekening moet houden met anderen ontstaat niet zomaar. Ooit had het een reden. Het hielp je om verbinding te behouden, je veilig te voelen en je weg te vinden in het gezin waarin je bent opgegroeid.

Nu doe je het nog steeds zonder dat je erbij stilstaat, omdat het vanzelf gaat. Vraag jezelf daarom eens af:

Doe ik dit omdat ik het wil? Of omdat het voelt alsof het moet

Dit artikel is geschreven door Dagmar Halfhide, systemisch begeleider en oprichter van FierceLadies. Sluit je aan bij FierceLadies en ontdek hoe je gezonde relaties opbouwt zonder jezelf te verliezen.

Soms verandert je leven niet omdat je iets nieuws leert, maar omdat je eindelijk ziet wat er al die tijd speelde. - Dagmar Halfhide

Ik wens je een liefdevolle dag!

Dagmar Halfhide

Systemisch begeleider