Hoe stop ik met alles regelen in mijn familie

De verjaardag van je vader. De afspraak bij de huisarts van je moeder. Het appje naar je broer om te checken of alles goed gaat. De boodschappen. De planning. De telefoontjes. Het lijkt alsof niemand het oppakt als jij het niet doet. En misschien is dat ook zo, omdat iedereen gewend is dat jij het regelt.

Die positie is zo vertrouwd dat het voelt als een vanzelfsprekendheid. Jij bent degene die de boel bij elkaar houdt. Altijd geweest. En nu wil je ermee stoppen. Of in ieder geval minder doen. De vraag is: hoe doe je dat zonder dat alles uit elkaar valt?

Ik ben Dagmar Halfhide, systemisch begeleider en oprichter van de community FierceLadies. Ik begeleid vrouwen die zichzelf verliezen in hun relaties. In dit artikel laat ik je zien waarom je alles regelt in je familie, waar dat vandaan komt en hoe je die positie kunt veranderen. Zonder de verbinding te verliezen.

Waarom jij degene bent die alles regelt

De vraag is niet waarom je het doet. Die vraag heb je jezelf al honderd keer gesteld. De vraag is:

• Waarom voel je dat het moet?
• Waarom voelt het onmogelijk om het te laten?
• Waarom is er niemand anders die het oppakt?

Het antwoord zit in je het zin van toen. In het gezin waar je opgroeide heb je een positie ingenomen. Die van de regelaar. De planner. De verantwoordelijke. Niemand heeft je gevraagd om dat te doen. Je hebt die positie ingenomen, omdat je voelde dat het nodig was. Omdat het veiliger was om te regelen dan om af te wachten.

Hoe ik naar deze positie kijk vanuit systemisch perspectief

In een familiesysteem neemt ieder gezinslid een plek in. Die plekken worden niet bewust verdeeld. Ze ontstaan. En als ze eenmaal bestaan, worden ze bevestigd door iedereen in het gezin.

Jij hebt de plek ingenomen van degene die regelt. Dat betekent dat de rest van het gezin waarin je bent opgegroeid de plek heeft ingenomen van degene die het laat regelen. Jullie houden elkaars positie in stand, uit gewoonte. Uit een verdeling die zo oud is dat niemand er meer over nadenkt.

Die verdeling veranderen is moeilijk, omdat het niet alleen jouw gedrag is dat moet veranderen. Het is de hele verdeling. En dat voelt onveilig, omdat verandering in een familiesysteem altijd weerstand oproept.

Wat er onder het regelen zit

Onder het regelen zit een overtuiging. Vaak meer dan een. Overtuigingen als:

• Als ik het niet doe, doet niemand het.
• Het gaat fout als ik het loslaat.
• Ik ben de enige die het overzicht heeft.
• Mijn familie heeft mij nodig.

Die overtuigingen zijn niet uit de lucht komen vallen. Je hebt ze geleerd. In een gezin waar ze klopten. Waar het inderdaad fout ging als niemand het regelde. Waar jij inderdaad de enige was die het overzicht had.

Het verschil is dat je nu volwassen bent. En dat de mensen om je heen ook volwassen zijn. Ze kunnen het zelf. Ze hebben het alleen nooit hoeven doen, omdat jij er altijd eerder was.

Hoe herken ik dat ik me te veel verantwoordelijk voel voor anderen

Je herkent het aan de automatische piloot. Nog voor iemand je vraagt, ben je al bezig. Je denkt vooruit voor je ouders, je broers, je zussen. Je houdt bij wie wat nodig heeft. Je voelt spanning als je iets laat liggen dat eigenlijk niet van jou is.

Die spanning is het signaal. Het vertelt je dat het gevoel van verantwoordelijkheid groter is dan de feitelijke verantwoordelijkheid. Jij hoeft niet alles te regelen. Het voelt alleen alsof dat wel zo is.

Hoe merk ik dat ik automatisch problemen van anderen probeer op te lossen

Let op het moment waarop je lichaam reageert. Iemand vertelt je iets en voor je het weet zit je al in de oplossingsmodus. Je denkt na over wat de ander moet doen. Je biedt aan om te helpen. Je geeft advies of neemt het over zonder dat iemand daarom vroeg.

Die automatische reactie is geen keuze. Het is een aangeleerd patroon. Een patroon dat je kunt leren herkennen. En zodra je het herkent, kun je kiezen, ga ik nu oplossen omdat het van mij gevraagd wordt, of ga ik oplossen omdat het patroon me stuurt?

Waarom neem ik automatisch de verantwoordelijkheid in relaties of familie

Omdat je dat hebt geleerd. In je gezin was jij het kind dat de verantwoordelijkheid op zich nam, omdat het nodig was. Of omdat het zo voelde. Die les zit diep. Zo diep dat verantwoordelijkheid nemen aanvoelt als ademen. Je doet het zonder nadenken.

Die automatische verantwoordelijkheid veranderen begint met bewustzijn. Merken wanneer je het doet. Voelen wanneer de drang opkomt. En jezelf de vraag stellen:

• is dit van mij?
• Of is dit van het patroon?

Hoe je de positie van regelaar kunt veranderen

Stoppen met regelen is niet hetzelfde als alles laten vallen. Het is stap voor stap leren om ruimte te laten. Om te wachten tot iemand anders het oppakt. Om te verduren dat het even niet geregeld is.

Dat voelt ongemakkelijk. Dat is precies de bedoeling. Want in dat ongemak zit de ruimte voor verandering. Voor jou en voor je familie.

Begin klein. Laat een keer iets liggen dat je normaal gesproken zou oppakken. Kijk wat er gebeurt. Waarschijnlijk gebeurt er minder dan je denkt. En als het wel misgaat, is het is niet jouw verantwoordelijkheid. Het is van degene die het had kunnen oppakken.

Wat je kunt verwachten als je stopt met regelen

Je familie zal reageren. Misschien met verbazing. Misschien met irritatie. Misschien door juist niets te zeggen. Die reactie is normaal. Het familiesysteem is gewend aan jouw positie. En als jij die positie verandert, moet het familiesysteem zich aanpassen.

Dat kost tijd. En het voelt niet altijd fijn. Er zullen momenten zijn waarop je twijfelt. Waarop je denkt: was het niet makkelijker om het gewoon te doen? Ja, dat was makkelijker. Het was alleen niet beter. Niet voor jou. En uiteindelijk ook niet voor je familie.

Als je twijfelt of dit bij jou speelt

Misschien denk je, mijn familie kan het echt niet zelf. Hieronder twee gedachten om eerlijk naar te kijken.

Mijn familie valt uit elkaar als ik het loslaat

Die angst is begrijpelijk. En het is de moeite waard om je af te vragen of dat echt wwaar is. Of dat het een overtuiging is die je vasthoudt in de positie die je kent? Families zijn sterker dan je denkt. Ook zonder jou als regelaar.

Ik doe het omdat niemand anders het doet

Dat kan kloppen. En het kan ook kloppen dat niemand anders het doet omdat jij het altijd al deed. Geef je familie de kans om het zelf te doen. Misschien duurt het langer. Misschien gaat het anders. Dat is oké.

Jouw verantwoordelijkheid eindigt waar die van de ander begint

Alles regelen in je familie is een positie die je ooit hebt ingenomen. Die positie kun je veranderen. Het begint met herkennen wat van jou is en wat van de ander. En met de moed om ruimte te laten, ook als dat ongemakkelijk voelt.

Als systemisch begeleider help ik vrouwen om die positie te zien en te veranderen.

Wil je ontdekken wat er bij jou speelt?

Download het e-book Wanneer je verleden je relaties nog steeds stuurt.

>> Download het e-book (€14,44)

Of plan een gratis Fierce Free Call en ontdek waar jouw patroon begon.

>> Plan jouw gratis Fierce Free Call

Kort samengevat: stoppen met alles regelen in je familie

Alles regelen in je familie is een aangeleerde positie uit je gezin van herkomst. Die positie wordt in stand gehouden door jou en door je familie. Veranderen begint met herkennen, ruimte laten en verduren dat het even ongemakkelijk is.

Dit artikel is geschreven door Dagmar Halfhide, systemisch begeleider en oprichter van de community FierceLadies. Sluit je aan bij FierceLadies en ontdek hoe je gezonde relaties opbouwt zonder jezelf te verliezen.

"Soms verandert je leven niet omdat je iets nieuws leert, maar omdat je eindelijk ziet wat er al die tijd speelde." - Dagmar Halfhide

Ik wens je een liefdevolle dag!

Dagmar Halfhide

Systemisch begeleider