Waarom kies ik vaak voor mensen die zelf weinig verantwoordelijkheid nemen?
Het begint altijd hetzelfde. Een nieuwe relatie. Een nieuwe vriendschap. Een nieuw begin. En langzaam verschuift de balans. Jij neemt meer op je. De ander doet minder. Jij denkt vooruit. De ander wacht af. En op een gegeven moment sta je weer op dezelfde plek. Alleen met alles van de ander dat je op je hebt genomen.
Die herhaling is geen pech. Het is een patroon. Een patroon dat steeds dezelfde mensen naar je toe brengt. Of liever gezegd, een patroon dat ervoor zorgt dat jij steeds dezelfde mensen herkent als passend.
Ik ben Dagmar Halfhide, systemisch begeleider en oprichter van de community FierceLadies. Ik begeleid vrouwen die zichzelf verliezen in hun relaties. In dit artikel laat ik je zien waarom je steeds kiest voor mensen die weinig verantwoordelijkheid nemen.
Wat er speelt onder de keuze
De mensen die je kiest zijn geen toeval. Ze passen bij het patroon dat je kent. Jij bent de gever. Zij zijn de ontvangers. Jij bent de sterke. Zij zijn degenen die leunen. Die verdeling voelt vertrouwd. En vertrouwd voelt als veilig. Ook als het niet goed voor je is.
Vanuit systemisch perspectief is deze keuze een herhaling van een verdeling die je al kent uit het gezin waarin je bent opgegroeid. Daar was jij ook degene die meer deed. Die meer verantwoordelijkheid nam. Die vooruit dacht terwijl anderen achterbleven.
Hoe ik naar dit patroon kijk vanuit systemisch perspectief
De keuze voor iemand die weinig verantwoordelijkheid neemt is geen bewuste keuze. Het is een onbewuste herkenning. Jij herkent iemand die past in het patroon. De ander herkent in jou iemand die het overneemt. Jullie vinden elkaar niet ondanks de scheefgroei. Jullie vinden elkaar vanwege de scheefgroei.
Dat klinkt hard, maar zo is het niet bedoeld. De aantrekking die je voelt is de aantrekking van het vertrouwde. Het patroon herkent zichzelf. En het kiest voor herhaling. Elke keer opnieuw. Totdat je het ziet.
Waarom trek ik steeds mensen aan die hulp nodig hebben
Omdat jij de positie van helper kent. Die positie voelt als thuis. Als iemand hulp nodig heeft, weet jij precies wat je moet doen. Je voelt je nuttig. Je voelt je gezien. Je voelt je nodig. En die gevoelens zijn verslavend, omdat ze de leegte vullen die er is als je niet aan het helpen bent.
Die leegte is het signaal. Het vertelt je dat je identiteit verweven is met de helperspositie. Dat je niet weet wie je bent als je niet aan het geven bent. Dat is een gevolg van wat je hebt geleerd ooit als kind.
Waarom voelt zorgen voor anderen zo vanzelfsprekend voor mij
Omdat het dat altijd is geweest. Vanaf het moment dat je het hebt geleerd, is zorgen voor anderen je tweede natuur geworden. Het gaat automatisch. Het kost je geen moeite. Het voelt zelfs als de enige manier om verbonden te zijn.
Die vanzelfsprekendheid is precies het probleem. Want als iets zo vanzelfsprekend voelt, stel je er geen vragen meer bij. Je denkt, zo ben ik. Terwijl het eerlijker is om te zeggen, zo heb ik het geleerd.
Wat dit patroon je kost
De prijs is dat je relaties steeds dezelfde scheefgroei vertonen. Jij geeft. De ander ontvangt. Jij bent moe. De ander is al al dat geven van jou gewend geraakt. En de afstand groeit, ondanks al je inspanning.
Daarnaast verlies je het contact met je eigen behoeften. Omdat je zo bezig bent met wat de ander nodig heeft, wordt wat jij nodig hebt steeds minder duidelijk. Tot je op een dag niet meer weet wat je wilt. Alleen wat de ander wil.
Als je twijfelt of dit bij jou speelt
Misschien denk je, ik heb gewoon een groot hart. Hieronder twee gedachten om eerlijk naar te kijken.
Ik kies niet bewust voor dit type mens
Dat klopt. Je kiest niet bewust. Het patroon kiest voor je. En dat is precies waarom het zo hardnekkig is. Bewust kiezen kun je pas als je het patroon ziet. Als je voelt wanneer de vertrouwde klik eigenlijk de klik van herhaling is.
Ik geef graag, dat is wie ik ben
Geven is prachtig. De vraag is of je ook kunt ontvangen. Of je ook kunt stilzitten. Of je ook voelt dat je iets waard bent als je niets doet. Als het antwoord op die vragen moeilijk is, zit er meer achter het geven dan alleen vrijgevigheid.
Het patroon zien is de eerste stap naar anders kiezen
Steeds kiezen voor mensen die weinig verantwoordelijkheid nemen is een patroon. Een patroon dat je hebt geleerd en dat zich herhaalt zolang het niet gezien wordt. Zien is de eerste stap. Van daaruit kun je leren kiezen vanuit wie je nu bent in plaats van vanuit wat je kent.
Als systemisch begeleider help ik vrouwen om dat patroon te zien.
Wil je weten wat er bij jou speelt?
Download het e-book Wanneer je verleden je relaties nog steeds stuurt.
>> Download het e-book (€14,44)
Of plan een gratis Fierce Free Call.
>> Plan jouw gratis Fierce Free Call
Kort samengevat: kiezen voor mensen die weinig verantwoordelijkheid nemen
De keuze voor mensen die weinig verantwoordelijkheid nemen is een onbewuste herkenning vanuit je gezin van herkomst. Het patroon herkent zichzelf en kiest voor herhaling. Zien is de eerste stap naar bewust kiezen.
Dit artikel is geschreven door Dagmar Halfhide, systemisch begeleider en oprichter van de community FierceLadies. Sluit je aan bij FierceLadies en ontdek hoe je gezonde relaties opbouwt zonder jezelf te verliezen.
Soms verandert je leven niet omdat je iets nieuws leert, maar omdat je eindelijk ziet wat er al die tijd speelde. Dagmar Halfhide
Ik wens je een liefdevolle dag!
Dagmar Halfhide
Systemisch begeleider
