Hoe ga ik om met de angst voor afwijzing als ik mezelf niet meer wegcijfer?

Onder bijna elk wegcijferpatroon zit dezelfde angst. De angst voor afwijzing. De angst dat als jij jezelf laat zien, echt laat zien, mensen weggaan. Dat als jij ruimte inneemt, grenzen stelt, eerlijk bent over wat je wilt, je niet meer leuk gevonden wordt.

Ik ben Dagmar Halfhide, systemisch begeleider. In dit artikel leg ik je uit waar de angst voor afwijzing vandaan komt, wat het je vertelt en hoe je leert ermee om te gaan zonder het te laten regeren.

Waarom afwijzing zo anders voelt dan andere pijn

Afwijzing doet iets met mensen wat weinig andere pijn doet. Het gaat over iets fundamenteels, de vraag of je erbij hoort. Mensen zijn sociale wezens. Erbij horen is een oerbehoefte. In de vroege geschiedenis van de mensheid was uitsluiting uit de groep levensgevaarlijk.

Afwijzing activeert nog steeds dezelfde alarmsystemen als vroeger. Het voelt als gevaar. Als verlies. En voor vrouwen die zijn opgegroeid in een omgeving waar afwijzing echt was, waar liefde verbonden was met hoe jij je gedroeg of aandacht schaars was, is die angst nog groter.

Waar de angst voor afwijzing vandaan komt

De angst voor afwijzing gaat bijna nooit over het heden. Het is een echo van het verleden. Ergens in je vroege jeugd heb je signalen opgepikt die zeiden, als je je aanpast, hoor je erbij. Als je dat doet, verlies je iets. Die signalen hebben zich vastgezet als een overtuiging in jou, mezelf zijn is riskant.

Mezelf zijn is riskant

→ Lees ook: Jezelf verliezen in relaties: waarom je ongemerkt een marionet werd

Wat als de angst voor afwijzing gebaseerd is op echte ervaringen?

Dan is de angst begrijpelijk. Het heeft een reden. Echte afwijzingservaringen laten diepe sporen na. Die sporen eerlijk onder ogen zien, zonder ze te minimaliseren of te overdrijven, is wat je helpt om verder te komen. Dat is vaak moeilijk om helemaal alleen te doen.

Hoe weet ik of iemand me echt afwijst of gewoon even minder beschikbaar is?

Door te vragen in plaats van te interpreteren. Soms zijn mensen gewoon druk. Soms is er meer aan de hand. Jij weet het pas als je het vraagt. Vraag het vanuit oprechte nieuwsgierigheid.

Verdwijnt de angst voor afwijzing ooit helemaal?

Voor de meeste mensen niet volledig. Je leert het herkennen en er mee omgaan, waardoor je het beter door hebt wat er gebeurt. Je reageert dan minder automatisch en de angst voor afwijzing wordt minder bepalend in de manier waarop je reageert. Als je de angst kent, het kunt benoemen en weet waar het vandaan komt, heeft het minder macht over je keuzes. Dat is het doel.

→ Lees ook: Waarom voelt het egoistisch om voor mezelf te kiezen?

Het verschil tussen afwijzing en teleurstelling in relaties

Teleurstelling zegt, ik had iets anders gehoopt. Afwijzing zegt, ik wil jou niet meer. Dat zijn twee totaal verschillende boodschappen. Als je bang bent voor afwijzing, klinkt teleurstelling al als afwijzing. Leren onderscheiden wat er werkelijk wordt gezegd is een vaardigheid die je kunt ontwikkelen.

Jezelf verbergen omdat je bang bent om afgewezen te worden voelt veilig. Je probeert er de verbinding tussen jou en de ander veilig mee te houden. Je laat alleen zien waarvan je denkt dat de ander het accepteert. Daardoor blijft een deel van jou buiten beeld. De ander leert vooral jouw aangepaste kant kennen, niet wat jij echt voelt, nodig hebt of wilt.

Echte verbinding ontstaat pas wanneer je ook laat zien wat je spannend vindt.

Wat als je denkt: als ik mezelf laat zien, verlies ik mensen?

Misschien verlies je mensen die alleen van je hielden zolang jij je aanpaste. Je wint de mogelijkheid van echte verbinding. Met mensen die jou kennen zoals je bent. Die verbinding is waardevoller dan de schijnzekerheid van aanpassen.

Nog een gedachte: 'De angst is te groot om mee om te gaan.' Dat gevoel klopt in het moment. Overweldigend zijn, is niet hetzelfde als dat je er niet mee om kunt gaan. Maak kleine stappen in voor jou veilige situaties, zodat je ervaart dat jij die angst aankunt. Echt, ik wil je uitnodigen om dat te gaan onderzoeken. Het kan je zoveel moois brengen!

→ Lees ook: Waarom voel ik me schuldig als ik een grens trek?

Wat er verandert als je de angst leert kennen in plaats van vluchten

Je kunt de angst voelen zonder dat je die angst hoeft te gehoorzamen. Je kunt een stap zetten terwijl de angst er nog is. Je hoeft niet eerst van de angst af te zijn voor je jezelf kunt laten zien. Dat is hoe je angst kleiner wordt. Doo in actie te komen ondanks de angst.

De angst voor afwijzing is de diepste laag onder het wegcijferen

De angst voor afwijzing is oud, begrijpelijk en het heeft lang een functie gehad. Die ansgt houdt je ook klein. Het zorgt ervoor dat je jezelf verbergt voor mensen die je misschien juist zouden waarderen als ze je echt zouden kennen. Omgaan met die angst begint met het te herkennen. En dan, stap voor stap, toch in actie komen.

Wil je weten wat er bij jou speelt?

Plan een gratis kennismakingsgesprek.

→  Plan jouw gratis kennismakingsgesprek

Kort samengevat: angst voor afwijzing bij wegcijferen

De angst voor afwijzing is vaak de onderliggende reden van het wegcijferen van jezelf. Die ansgt is een echo van vroegere ervaringen. Die angst verdwijnt niet door het te negeren. Het wordt draaglijker als je het herkent, benoemt en kleine stappen zet ondanks dat je de ansgt voelt. Zolang je jezelf verbergt om afwijzing te vermijden, kan niemand jou echt leren kennen. Ook je partner niet!

Dit artikel is geschreven door Dagmar Halfhide, systemisch begeleider en oprichter van Fierce Free. Sluit je aan bij FierceLadies en ontdek hoe je gezonde relaties opbouwt zonder jezelf te verliezen.

Soms verandert je leven niet omdat je iets nieuws leert, maar omdat je eindelijk ziet wat er al die tijd speelde. - Dagmar Halfhide

Ik wens je een liefdevolle dag!

Dagmar Halfhide

Systemisch begeleider